بازنمایی‌های اجتماعی لذت قمار در میان جوانان: بین انسان خوش‌گذران و انسان اقتصادی

نویسندگان:

ساوارد، برتراند، لافور، فرنچ و موروانوآ

اطلاعات انتشار:

چکیده:

لذت یکی از مهم‌ترین دلایلی است که بسیاری از بزرگسالان جوان را به قمار علاقه‌مند می‌کند. اگرچه پژوهش‌های متعددی رابطه میان قمار و لذت را برجسته کرده و نشان داده‌اند که این رابطه بیش از هر چیز با انگیزه قمار کردن مرتبط است، اما مطالعات اندکی به بررسی معنای لذت در تجربه زیسته قماربازان پرداخته‌اند. هدف این مقاله، درک معنای لذت در رابطه میان بزرگسالان جوان و قمار از طریق مطالعه بازنمایی‌های اجتماعی این مفهوم است. برای این منظور، با ۳۰ بزرگسال جوان ۱۸ تا ۳۰ ساله که طی یک سال گذشته سابقه قمار داشته‌اند، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته انجام شد. تحلیل این بازنمایی‌ها در پرتو زمینه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی‌ای که رابطه با قمار در بستر آن‌ها شکل می‌گیرد، ما را به این نتیجه رهنمون می‌سازد که می‌توان رابطه با لذت در قمار را از دو منظر تحلیل کرد: (۱) به‌مثابه تجلی ارزش‌ها و اصول نولیبرالیسم، و (۲) به‌عنوان تجربه‌ای بازی‌گونه (ludic) در حاشیه ایدئولوژی نولیبرالی. در سطحی گسترده‌تر، این روابط با لذت در چارچوب دو برداشت از انسان قابل فهم هستند: انسان اقتصادی (homo economicus) و انسان بازیگر (homo ludens)، یا ترکیبی از هر دو. در پایان، یافته‌ها با اتکا به این بازنمایی‌های لذت مورد بحث قرار می‌گیرند؛ بازنمایی‌هایی که به نظر می‌رسد صنعت قمار برای تأمین منافع مالی خود از آن‌ها بهره‌برداری می‌کند. 

چرا قمار برای بسیاری از جوانان جذاب است؟ آیا پاسخ را باید در هیجان، شانس و امید به برد جست‌وجو کرد، یا مسئله عمیق‌تر از این‌هاست؟ این مقاله با فاصله گرفتن از تبیین‌های رایج روان‌شناختی، تلاش می‌کند نشان دهد که «لذت» نه صرفاً یک تجربه فردی، بلکه مفهومی اجتماعی است که در بستر ارزش‌های فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جامعه معاصر شکل می‌گیرد.

نویسندگان با بهره‌گیری از نظریه بازنمایی‌های اجتماعی و انجام مصاحبه‌های عمیق با ۳۰ جوان قمارباز، به سراغ این پرسش می‌روند که افراد چگونه درباره لذت در قمار می‌اندیشند و این تجربه را چگونه معنا می‌کنند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که لذت در قمار، تنها به برد مالی یا هیجان لحظه‌ای محدود نیست؛ بلکه از تعامل میان دو منطق متفاوت پدید می‌آید: از یک سو، ارزش‌های نولیبرالی همچون موفقیت، رقابت، مصرف، ریسک و دستیابی به ثروت، و از سوی دیگر، تجربه‌ای بازی‌گونه مبتنی بر سرگرمی، روابط اجتماعی، تخیل و خودِ فرایند بازی.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای مقاله، صورت‌بندی این دو منطق در قالب دو الگوی نظری انسان اقتصادی (Homo Economicus) و انسان بازیگر (Homo Ludens) است. نویسندگان نشان می‌دهند که تجربه واقعی لذت در میان جوانان، نه در یکی از این دو قطب، بلکه در نقطه تلاقی آن‌ها شکل می‌گیرد؛ جایی که صنعت قمار نیز با بهره‌گیری از همین بازنمایی‌های اجتماعی، لذت را به ابزاری برای جذب مخاطب و کسب منافع اقتصادی تبدیل می‌کند.

اگر می‌خواهید بدانید چگونه یک احساس به ظاهر شخصی، بازتابی از ساختارهای اجتماعی و ایدئولوژیک می‌شود و چگونه صنعت قمار از این فرایند بهره می‌برد، مطالعه خلاصه مبسوط این مقاله می‌تواند تصویری روشن، منسجم و عمیق از یکی از مهم‌ترین مباحث جامعه‌شناسی مصرف، فرهنگ و مطالعات بازی در اختیار شما قرار دهد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *