در دنیایی که با بحرانهای چندبعدی از تغییرات اقلیمی تا نابرابریهای ساختاری روبروست، منطق سنتی اداره امور عمومی دیگر پاسخگو نیست. پارادوکس بنیادینی که یاکوب بورکهارت، مورخ قرن نوزدهم، به زیبایی ترسیم کرده که «دولت باید قادر به انجام هر کاری باشد، اما اجازه انجام هیچ کاری را نداشته باشد»، امروز به شکلی حاد در […]
دولتِ یادگیرنده در برابر دولتِ برونسپار بیشتر بخوانید »
تجربه توسعه اقتصادی چین در چهار دهه گذشته، روایتی منحصربهفرد از گذار ساختاری است که با نرخ رشد میانگین سالانه ۱۰ درصد تا پیش از بحران کووید-۱۹، این کشور را به جایگاهی متمایز در اقتصاد جهانی رسانده است. بر خلاف کشورهای بلوک شرق و اتحاد جماهیر شوروی سابق که رویکرد «شوکدرمانی» را برای حذف همزمان
توسعه اقتصاد کلان چین: مدل اصلاحات تدریجی و پیامدهای بلندمدت آن بیشتر بخوانید »
مقدمه: تقابل فلسفی در کارکرد نظام مالی پرسش از ماهیت بنیادین نظام مالی و نسبت آن با اقتصاد واقعی، نقطهای است که در آن مسیرهای توسعهای چین و غرب به وضوح از یکدیگر جدا میشوند. در حالی که در ایالات متحده بحثهای نظری پیرامون نقش دولت در هدایت سرمایه عمدتاً مسکوت مانده است، نخبگان سیاسی
۱. مقدمه: بقای مطالعات توسعه در پرتو وحدت علوم اجتماعی اعلامیههای مکرر درباره مرگ مطالعات توسعه که از اوایل دهه ۱۹۸۰ طنینانداز شده است، بیش از آنکه بازتابی از واقعیتهای عینی باشد، ناشی از یک شتابزدگی نظری در مواجهه با پیچیدگیهای جهان معاصر است. ادعای اصلی آدریان لفتویچ این است که اگر مطالعات توسعه مرده
دکترینهای توسعه اقتصادی و سیاسی در دهههای اخیر شاهد نوعی بازنگری بنیادین و «ارزشگذاری مجدد» بودهاند که نه از تأملات انتزاعی، بلکه از بطن واقعیتهای عریان و «فجایع توسعه» سرچشمه گرفته است. تجربیات خونین و فروپاشیهای فاجعهباری نظیر جنگهای داخلی در نیجریه و تجزیه خشونتآمیز پاکستان، خط بطلانی بر پارادایمهای کلاسیک توسعه کشید که صرفاً
چرا نابرابری گاهی تحمل میشود و گاهی نه؟ تأملی بر «اثر تونل» بیشتر بخوانید »
تحولات اخیر در بازارهای دارایی، به ویژه رشد کمسابقه قیمت طلا و نقره و در عین حال افت محسوس در قیمت رمزارزها، این گزاره را به یقین نزدیکتر میکند که این تحولات صرفاً نوسانات مقطعی بازار نیستند، بلکه نشانههایی عمیقتر از دگرگونی در ساختار نظامهای مالی جهانی را به ما گوشزد میکنند. در عین حال
بازگشت طلا، هیجان نقره و افول رمزارزها: نشانههای دگرگونی در نظم مالی جهانی بیشتر بخوانید »
ماریانا مازوکاتو در این تحلیل، به واکاوی بازگشت پرهیاهوی استراتژی صنعتی به ایالات متحده میپردازد و استدلال میکند که اگرچه مداخله دولت در بازار ریشهای تاریخی در موفقیتهای بزرگ آمریکا (مانند پیدایش اینترنت و GPS) دارد، اما مدل کنونی در دولت ترامپ به مسیری اشتباه منحرف شده است. او با نقد رویکرد «استثماری» فعلی هشدار میدهد که استفاده از ابزارهایی مانند سهام دولتی و تعرفهها بدون داشتن اهداف استراتژیک و حذف شروط حمایتی از کارگران، تنها به نفع سرمایهگذاران خصوصی تمام میشود و ظرفیتهای نوآوری بلندمدت کشور را تضعیف میکند. او تأکید میکند که برای دستیابی به شکوفایی واقعی، سیاستهای صنعتی باید حول ماموریتهای مشخص برای حل چالشهای اجتماعی سازماندهی شوند تا تضمین گردد که وقتی مردم ریسکِ سرمایهگذاریهای کلان را میپذیرند، در پاداش و دستاوردهای آن نیز سهیم باشند.
بازگشت به عصر سیاست صنعتی: تحلیل گذار از «دولت کارآفرین» به «مدلهای استثماری» بیشتر بخوانید »
درآمد: پایان نظم پس از جنگ جهانی دوم و زایش قرن جدید سال ۲۰۲۵ از منظر ریاضی یک «مربع کامل» (۴۵ در ۴۵) با تقارنی نادر است؛ اما در پهنۀ ژئوپلیتیک، این سال نماد انقضای رسمی نظم جهانی است که هشتاد سال پیش در پی ویرانههای جنگ جهانی دوم بنا شد. همانطور که سال ۱۶۰۰
از «بحران فراگیر» به «فرصت فراگیر»: بازتعریف پارادایم توسعه در نظم جهانی پس از ۲۰۲۵ بیشتر بخوانید »
اقتصاد لسهفر را کنار بگذارید. برای رقابت با چین، واشنگتن دیگر باور ندارد که نیروهای بازار بهتنهایی از آمریکا محافظت خواهند کرد؛ ازاینرو دولت در شرکتهایی که برای تولید نیمهرساناها، عناصر نادر خاکی، لیتیوم و دیگر نهادههای راهبردی حیاتیاند، سهام میخرد. با وجود مخاطرات مداخلۀ سیاسی، منطق راهبردی این رویکرد قانعکننده است. در صنایعی که
ایالات متحده به سراغ سرمایهداری دولتی میرود بیشتر بخوانید »
مقدمه: فراتر از موانع ساختاری در دهۀ ۱۹۶۰، فضای فکری حاکم بر مطالعات توسعه در آمریکای لاتین، عمیقاً بدبینانه بود. بسیاری از دانشمندان علوم اجتماعی، ریشۀ مشکلات منطقه را در «علل ساختاری» ریشهدار میدانستند؛ موانعی که هرگونه تلاش برای اصلاح را از پیش شکستخورده میکرد. در چنین فضایی، آلبرت هیرشمن با به چالش کشیدن این
موانع پنهان توسعه و نقش رهبری بیشتر بخوانید »
